Մի անգամ

Արթնացա թութակիս ձայնից. լրբի պես ճչում էր, լիզում վանդակի ճաղերը. քաղցած էր… Ու քանի որ այսօրվա երազս հագեցած էր դաշնամուրային անզուգական կատարումներով, և ես ունկնդրում էի կենդանի երաժշտություն` միջնադարյան կեղծամը գլխիս և լրջությունը աչքերումս, տխրեցի: Այսպիսի դեպքերում ինձ հաճախ օգնության է հասնում կիթառս, որը բազմաթիվ երգեր գիտի աստղերի ու լուսնի մասին, սակայն այսօր նա նույնպես ճչում էր լրբի պես ու ագահորեն լիզում իր բոլոր լարերը միանգամից. քաղցած էր…

Իսկ հիմա ես ցրտից դողում եմ: Տաքանալու համար ինձ առաջարկում են փաթաթվել ինձնից քիչ հեռվում դողացող մի աղջկա, որն անպայման կբարելավի ջերմաստիճանս: Եվ որքան էլ ատում եմ սերը նպատակային գրկախառնումից հետո, միևնույն է առաջարկում են սիրել նրան ու դողս պլաստիկ ձևով փոխարինել պարային նուրբ շարժումներով, ցատկերով, և որքան ցատկերս մեծանում են, այնքան մոտենում է ճչոցը, և ես սարսափում եմ` պապերիս փոխանցած վախը իբրև ժառանգություն պահելով աչքերումս…

18.10.10

6 comments to Մի անգամ

  1. George says:

    shat lavn er, Hayk jan, manavand, vor inqs indz el inch vor chapov gta estex.. de tutaki masin el chem asum, lav xosel eq du u Davon..

  2. Vahe says:

    Hayk jan, sirun es grel. hajeli er canotanal.
    kneres translitis hamar.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s