Լուսանկարում բոլորը ծնկաչոք աղոթում էին և միգուցե դրանով էլ տարբերվում էին լուսանկարչից…
Հիմա երբ այդ ծնկաչոք աղոթքը ձեռքիս քայլում եմ փողոցում, ինչ որ անհասկանալի ազատություն տրորում է աչքերս, և ես սկսում եմ տեսնել այդ երկնային անշարժությունը, որը ծնդում է աղոթքի ժամանակ և հավերժանում լուսանկարի մեջ:
Գիշերը և կամուրջներն ավելի բարձր են երևում ու Read the rest of this entry »
