Ես միշտ արթուն կմնամ

Առաջվա ձայներն էլ չկան:

Նրանց թաղել են նորակառույց շենքերի տակ, հրապարակների տակ, անծանոթ ոտքերի, անստորագիր ոտնահետքերի տակ, մարդկանց վաղուց արդեն չբացվող կոպերի տակ:

Եվ այս համատարած լռությունն է, որ օգնում է ինձ այսքան պարզ լսել քո

 

* * *

Կան ձայներ, որոնք չեն լսվում, կան մարդիկ, որոնք չեն լսում ձայները եւ միայն լռությունն է, որ հավասարազոր է բոլոր լսող ու չլսող, տեսնող ու կույր մարդկանց համար:

Անցյալից խունկի հոտ է գալիս: Ամեն ինչ մնում է անցյալում: Ես դադարում եմ մրսել, եւ դողս նույնպես անցյալ է դառնում, եւ դողս նույնպես դադարում է մրսել…

Կան երգեր, որ աստղերից են ընկնում

 

Թատրոն

Պատռվել էր թատրոնի վարագույրը,

ԵՎ դերասանները, թաքստոց չունենալով, անվերջ խաղում էին:

Հանդիսատես չկար:

Խաղում էին հարյուրավոր համարակալված

 

* * *

Մեր քաղաքում լռությունը մեռած է ծնվում, միակ կենդանի լռությունն իմ մեջ է ու քո մեջ` սենյակումս թափառող ուրվական: Սակայն օրերից մի օր մեզանից մեկն ու մեկը անպայման